prolog

Świat jest zepsuty i nigdy nie ma na nim całkowitego spokoju. Otacza nas zło i ból. Co gorsza, czasem zło przenika także do wnętrz niektórych ludzi. A pod złem niknie dobro i ludzkie uczucia. Ludzie są tak zepsuci i nie ma dla nich ratunku. W końcu oni nie szukają w sobie dobra, czy ktokolwiek jest w stanie je znaleźć?

Justin postanowił pozbyć się ludzkich uczuć tuż po wypadku.. Przeklęty dzień, który zmienił go na dobre. Szybko udało mu się zbudować wokół siebie mur i nikt ani nic nie mogło się przez niego przedostać. Minęły dwa lata od zabójstwa jego rodziców, ale nadal nie ustalono tożsamości mordercy. W końcu szesnastoletni chłopak nie byłby w stanie zaplanować idealnej zbrodni, prawda? Szczególnie, że kiedyś był dobrym chłopcem. Czas spędzony w domu dziecka, teraz mieszkanie u rodziny zastępczej, która nie była zbyt miła, ale nie interesowała się Justinem. Mógł robić to, na co miał ochotę i wykorzystywał tę możliwość, kiedy tylko miał okazję.

Zadajecie sobie pewnie pytanie: na co miał ochotę? Odpowiedź jest prosta, bo Justin miał tylko jeden cel: pokonanie swoich koszmarów z dzieciństwa. To nie było łatwe, ale sprawianie, że inni przeżywali koszmar, dawało mu chorą przyjemność.

Justin zapisywał swoje zamiary i dokonane uprzednio czyny w pewnym pamiętniku. Ostatnim punkcie na liście "do zrobienia" było pokonanie samego siebie, aby nikt nie mógł go więcej skrzywdzić.

Komentarze