1
Justin's diary
Jakoś źle mi się tutaj żyje. Rodzina zastępcza nie przypomina mi mojej prawdziwej rodziny, chociaż wydaje mi się, że również próbują otoczyć mnie dobrem, ale co da mi to, że wokół mnie będzie dobro skoro w środku mieszka coś zupełnie innego?
Jestem znudzony, a kiedy nie mam zajęć, myślę o rzeczach, które wydarzyły się kiedyś i mam coraz większą ochotę się odegrać. Chciałem sobie odpocząć, bo nudzi mnie zapach krwi.. nudzi mnie widok tych ludzi i nudzą mnie krzyki. Chciałbym spróbować czegoś nowego, ale jeszcze nie wiem na kim. Oni wszyscy są bardzo głupi i myślą, że o tym wszystkim zapomniałem, ale to się nie stało i nigdy nie stanie. Moja lista jest długa. Nie chcę zapominać o tym, co mi zrobili.. i oni też o tym nie zapomną, będą myśleć o "biednym chłopcu ze szkoły" w swoich ostatnich chwilach a ja postaram się czuć szczęście.. tak naprawdę to nie pamiętam już co to szczęście.. dawno mnie nie odwiedzało, ale jest mi jakoś lekko.. przecież sobie ze sobą radzę i przyświeca mi ważny cel.
Myślę teraz o tym, za kogo powinienem się zabrać, ale nie umiem niczego poukładać w głowie, przynajmniej na razie. Wyjdę gdzieś sam, popatrzę na księżyc i będę czuł się jeszcze lepiej, potem sprawdzę, czy wszystkie moje noże są sprawne i będzie dobrze. Zresztą.. kogo obchodzi moje samopoczucie?
Justin
Usłyszałem dźwięk alarmu, który budził mnie codziennie rano. Jak zwykle musiałem wrócić do życia. Wyłączyłem irytującą muzyczkę i delikatnie rozchyliłem oczy, ale szybko tego pożałowałem, bo od razu poraziło mnie światło słoneczne. Był piątek, w końcu zaczynał się weekend, a ja miałem plan, który był prawie idealny.
Po 40 minutach byłem już na szkolnym korytarzu, który prowadził mnie do klasy. ostatnia ławka w rządzie obok okien, żebym mógł obserwować przejeżdżające samochody i przechodniów. Lekcje zazwyczaj wydawały mi się takie same i przysięgam, ze nudziłem się prawie tak jak w domu dziecka i zastanawiałem się, gdzie jest gorzej. Tutaj miałem grupkę "znajomych". Myślałem nad tym, skąd się wzięła ta idiotyczna nazwa, skoro oni nie znali mnie, a ja nie znałem ich. I tutaj, i w domu dziecka byłem oceniany, prześladowania psychiczne nie były przyjemne i pozostawiły w moim mózgu COŚ. Wiedziałem, że to jest niedobre i zmusza mnie do czegoś, co jest okrutne ale chęć zemsty była silniejsza od mojego sumienia.
Do dzisiaj pamiętam wszystko. Wiem, co mówiły mi poszczególne osoby, wiedziałem , jaki mają kolor włosów i w jakim zawodzie teraz pracują. Miałem nadzieję, że koszmary mojego dzieciństwa zobaczą to w wiadomościach w telewizji i przypomną sobie o niezrównoważonym chłopcu, którego kiedyś niszczyli. Sprawiało im to przyjemność, ale skoro na świecie nie ma sprawiedliwości, to ja sobie ją zapewniam i teraz przyjemność mam ja. Nazywam się Justin Bieber i w taki sposób żyję.
Wracając, dzisiejsza lekcja była inna od wszystkich. Na początku nauczycielka przedstawiła nam nową dziewczynę. Cindy Kimberly, o ile dobrze pamiętam.. Chyba wyglądała na miłą, ale cóż... sieroty, które znałem, też wyglądały na pokrzywdzone dzieci. Starałem się jednak o tym nie myśleć. Cindy miała czarne włosy sięgające poniżej biustu, delikatny makijaż i wyglądała po prostu dobrze. Na jej szczupłym ciele widniała biała koszulka, a biodra opinały jeansowe spodnie z wysokim stanem. Patrzyłem na nią przez chwilę, a potem wróciłem myślami na lekcję, jednak ciągle wydawało mi się, że jestem w zupełnie innym miejscu.
Na przerwie obiadowej siedziałem z chłopakami przy stoliku. Nie znaliśmy się jakoś bardzo dobrze, ale posiadanie takiej "paczki" znacznie ułatwiało życie w szkole. Stwarzałem wokół siebie pozory normalnego nastolatka, tak było łatwiej, bo nie spadały na ciebie absolutnie żadne podejrzenia. Akceptowałem chłopaków, ale nie do końca im ufałem. Nie dałem im poznać swojego wnętrza.. Czy dałem je poznać komukolwiek?
Bawiłem się jedzeniem, które widniało na moim talerzu i co jakiś czas rozglądałem się dookoła.
-Mamy dziś imprezę, Justin.. U mnie w domu, o siódmej. Będzie dużo dziewczyn, alkoholu i zajebista zabawa-powiedział nagle Ryan. Uniosłem głowę znad plastikowego talerza, pokiwałem głową i uśmiechnąłem się pod nosem.
-Okej,wpadnę-odpowiedziałem w końcu, uważnie przyglądając się chłopakowi
-Może w końcu znajdziesz sobie jakąś panienkę, co Justin?-usłyszałem po chwili głos Bryce'a, który szturchnął mnie równocześnie w ramię. Wywróciłem oczami.
-Nie interesują mnie panny i dłuższe związki, to nudne-powiedziałem, wzruszając ramionami. Dalszą rozmowę przerwał dzwonek na kolejne lekcje.
Wieczorem ubrałem na siebie zwykłą, czarną koszulkę,potargane jeansy i czapkę z daszkiem. Poprawiłem złoty łańcuch, który znajdował się na mojej szyi, narzuciłem na ramiona skórzaną kurtkę a następnie uśmiechnąłem się sam do siebie i zbiegłem po schodach na dół. Na szczęście w domu nie było moich rodziców zastępczych, dlatego bez problemu wyszedłem z budynku i pojechałem na motorze do domu Ryana.
Wszedłem do środka, a chwilę później do moich nozdrzy dotarł zapach alkoholu i papierosów,niezła mieszanka. Skierowałem się do wnętrza domu, lustrując w międzyczasie wszystkich ludzi,którzy pojawili się na tej imprezie. Mijałem osoby, które znałem, pojawiło się jednak dużo nowych twarzy. Wcale nie zdziwił mnie fakt, że mnóstwo osób było już pijanych pomimo tak wczesnej pory. Muzyka grała trochę za głośno..piosenki w zupełnie nie moim klimacie
Po jakimś czasie znalazłem chłopców i podszedłem do nich, trzymając w dłoni puszkę piwa.
-Cześć stary-powiedzieli prawie równo, a ja kiwnąłem do nich głową- co u ciebie?
-Jest okej,zamierzam się trochę zabawić-powiedziałem i przechyliłem głowę w bok.
-Zabezpieczaj się-cmoknął David, na co wywróciłem oczami.
-Dobrze, mamo, będę pamiętał.
Stałem z nimi jeszcze przez chwilę, sącząc powoli piwo, a potem wyszedłem na zewnątrz, żeby zapalić. Od razu zaciągnąłem się dymem i pomyślałem sobie, że ta impreza wcale nie jest taka zajebista.
Cindy
Minął tydzień odkąd mieszkałam w tym mieście, ale dziś zjawiłam się w szkole po raz pierwszy. Szybko się zaklimatyzowałam, poznałam kilka fajnych dziewczyn i zostałam zaproszona na imprezę. Zgodziłam się bez dłuższego zastanowienia i tym sposobem znajdowałam się teraz w pomieszczeniu pełnym ludzi. Do moich uszu docierała muzyka, która leciała chyba za głośno. Nie piłam dużo, bo starałam się unikać sytuacji, kiedy wracałam pijana do domu, w którym czekali na mnie rodzice. Przeliczyłam się jednak co do imprezy. Było dość sporo ludzi, ale wszystko wydawało się być jakieś... sztywne. Wyszłam na balkon, aby zaczerpnąć świeżego powietrza, ale najwidoczniej nie tylko ja potrzebowałam odpoczynku od tłumu. O barierkę opierał się chłopak i wydawało mi się, że skądś kojarzę jego twarz. Uniosłam brwi, przez krótką chwilę mu się przyglądając. Palił papierosa, przez co uwidoczniły się linie jego szczęki i.. wyglądał cholernie dobrze. Odwróciłam głowę, ale poczułam jego wzrok na sobie.
-Cindy, tak?-wychrypiał po chwili. Przeniosłam wzrok na jego twarz, przez co nasze spojrzenia się ze sobą spotkały.
-Uhm.. tak-powiedziałam lekko zmieszana, stukając palcami o barierkę-skąd mnie znasz?-zapytałam w końcu i przełknęłam głośno ślinę, na co chłopak lekko się zaśmiał.
-Pojawiłaś się dziś w mojej klasie-powiedział i przejechał językiem po ustach, na co skinęłam głową... Właśnie.. to dlatego go kojarzyłam-jestem Justin,Justin Bieber-powiedział, po czym wyciągnął do mnie rękę, a kiedy podałam mu moją, lekko ją ścisnął- co myślisz o tej imprezie?
-Jest do dupy-powiedziałam prosto z mostu i wzruszyłam ramionami.
-Ta-westchnął po czym wyrzucił końcówkę papierosa na ziemię-właśnie będę się zbierał, podrzucić cię do domu?-zapytał, na co ja przechyliłam głowę w bok, przez chwilę się zastanawiając
-Nie zrobisz mi krzywdy po drodze?-zażartowałam tylko, jednak widząc jego wyraz twarzy zrobiło mi się jakoś nieprzyjemnie.
-Nie, nie zrobię ci krzywdy powiedział, zaciskając lekko szczękę.
-Więc okej-skinęłam głową, mając nadzieję, że naprawdę dotrzyma obietnicy.
Potem zawiózł mnie pod sam dom na swoim motorze, a na koniec posłał mi uśmiech.
-Dzięki, Justin.
------------
krotko, ale to dopiero poczatek ;)
Justin's diary
Jakoś źle mi się tutaj żyje. Rodzina zastępcza nie przypomina mi mojej prawdziwej rodziny, chociaż wydaje mi się, że również próbują otoczyć mnie dobrem, ale co da mi to, że wokół mnie będzie dobro skoro w środku mieszka coś zupełnie innego?
Jestem znudzony, a kiedy nie mam zajęć, myślę o rzeczach, które wydarzyły się kiedyś i mam coraz większą ochotę się odegrać. Chciałem sobie odpocząć, bo nudzi mnie zapach krwi.. nudzi mnie widok tych ludzi i nudzą mnie krzyki. Chciałbym spróbować czegoś nowego, ale jeszcze nie wiem na kim. Oni wszyscy są bardzo głupi i myślą, że o tym wszystkim zapomniałem, ale to się nie stało i nigdy nie stanie. Moja lista jest długa. Nie chcę zapominać o tym, co mi zrobili.. i oni też o tym nie zapomną, będą myśleć o "biednym chłopcu ze szkoły" w swoich ostatnich chwilach a ja postaram się czuć szczęście.. tak naprawdę to nie pamiętam już co to szczęście.. dawno mnie nie odwiedzało, ale jest mi jakoś lekko.. przecież sobie ze sobą radzę i przyświeca mi ważny cel.
Myślę teraz o tym, za kogo powinienem się zabrać, ale nie umiem niczego poukładać w głowie, przynajmniej na razie. Wyjdę gdzieś sam, popatrzę na księżyc i będę czuł się jeszcze lepiej, potem sprawdzę, czy wszystkie moje noże są sprawne i będzie dobrze. Zresztą.. kogo obchodzi moje samopoczucie?
Justin
Usłyszałem dźwięk alarmu, który budził mnie codziennie rano. Jak zwykle musiałem wrócić do życia. Wyłączyłem irytującą muzyczkę i delikatnie rozchyliłem oczy, ale szybko tego pożałowałem, bo od razu poraziło mnie światło słoneczne. Był piątek, w końcu zaczynał się weekend, a ja miałem plan, który był prawie idealny.
Po 40 minutach byłem już na szkolnym korytarzu, który prowadził mnie do klasy. ostatnia ławka w rządzie obok okien, żebym mógł obserwować przejeżdżające samochody i przechodniów. Lekcje zazwyczaj wydawały mi się takie same i przysięgam, ze nudziłem się prawie tak jak w domu dziecka i zastanawiałem się, gdzie jest gorzej. Tutaj miałem grupkę "znajomych". Myślałem nad tym, skąd się wzięła ta idiotyczna nazwa, skoro oni nie znali mnie, a ja nie znałem ich. I tutaj, i w domu dziecka byłem oceniany, prześladowania psychiczne nie były przyjemne i pozostawiły w moim mózgu COŚ. Wiedziałem, że to jest niedobre i zmusza mnie do czegoś, co jest okrutne ale chęć zemsty była silniejsza od mojego sumienia.
Do dzisiaj pamiętam wszystko. Wiem, co mówiły mi poszczególne osoby, wiedziałem , jaki mają kolor włosów i w jakim zawodzie teraz pracują. Miałem nadzieję, że koszmary mojego dzieciństwa zobaczą to w wiadomościach w telewizji i przypomną sobie o niezrównoważonym chłopcu, którego kiedyś niszczyli. Sprawiało im to przyjemność, ale skoro na świecie nie ma sprawiedliwości, to ja sobie ją zapewniam i teraz przyjemność mam ja. Nazywam się Justin Bieber i w taki sposób żyję.
Wracając, dzisiejsza lekcja była inna od wszystkich. Na początku nauczycielka przedstawiła nam nową dziewczynę. Cindy Kimberly, o ile dobrze pamiętam.. Chyba wyglądała na miłą, ale cóż... sieroty, które znałem, też wyglądały na pokrzywdzone dzieci. Starałem się jednak o tym nie myśleć. Cindy miała czarne włosy sięgające poniżej biustu, delikatny makijaż i wyglądała po prostu dobrze. Na jej szczupłym ciele widniała biała koszulka, a biodra opinały jeansowe spodnie z wysokim stanem. Patrzyłem na nią przez chwilę, a potem wróciłem myślami na lekcję, jednak ciągle wydawało mi się, że jestem w zupełnie innym miejscu.
Na przerwie obiadowej siedziałem z chłopakami przy stoliku. Nie znaliśmy się jakoś bardzo dobrze, ale posiadanie takiej "paczki" znacznie ułatwiało życie w szkole. Stwarzałem wokół siebie pozory normalnego nastolatka, tak było łatwiej, bo nie spadały na ciebie absolutnie żadne podejrzenia. Akceptowałem chłopaków, ale nie do końca im ufałem. Nie dałem im poznać swojego wnętrza.. Czy dałem je poznać komukolwiek?
Bawiłem się jedzeniem, które widniało na moim talerzu i co jakiś czas rozglądałem się dookoła.
-Mamy dziś imprezę, Justin.. U mnie w domu, o siódmej. Będzie dużo dziewczyn, alkoholu i zajebista zabawa-powiedział nagle Ryan. Uniosłem głowę znad plastikowego talerza, pokiwałem głową i uśmiechnąłem się pod nosem.
-Okej,wpadnę-odpowiedziałem w końcu, uważnie przyglądając się chłopakowi
-Może w końcu znajdziesz sobie jakąś panienkę, co Justin?-usłyszałem po chwili głos Bryce'a, który szturchnął mnie równocześnie w ramię. Wywróciłem oczami.
-Nie interesują mnie panny i dłuższe związki, to nudne-powiedziałem, wzruszając ramionami. Dalszą rozmowę przerwał dzwonek na kolejne lekcje.
Wieczorem ubrałem na siebie zwykłą, czarną koszulkę,potargane jeansy i czapkę z daszkiem. Poprawiłem złoty łańcuch, który znajdował się na mojej szyi, narzuciłem na ramiona skórzaną kurtkę a następnie uśmiechnąłem się sam do siebie i zbiegłem po schodach na dół. Na szczęście w domu nie było moich rodziców zastępczych, dlatego bez problemu wyszedłem z budynku i pojechałem na motorze do domu Ryana.
Wszedłem do środka, a chwilę później do moich nozdrzy dotarł zapach alkoholu i papierosów,niezła mieszanka. Skierowałem się do wnętrza domu, lustrując w międzyczasie wszystkich ludzi,którzy pojawili się na tej imprezie. Mijałem osoby, które znałem, pojawiło się jednak dużo nowych twarzy. Wcale nie zdziwił mnie fakt, że mnóstwo osób było już pijanych pomimo tak wczesnej pory. Muzyka grała trochę za głośno..piosenki w zupełnie nie moim klimacie
Po jakimś czasie znalazłem chłopców i podszedłem do nich, trzymając w dłoni puszkę piwa.
-Cześć stary-powiedzieli prawie równo, a ja kiwnąłem do nich głową- co u ciebie?
-Jest okej,zamierzam się trochę zabawić-powiedziałem i przechyliłem głowę w bok.
-Zabezpieczaj się-cmoknął David, na co wywróciłem oczami.
-Dobrze, mamo, będę pamiętał.
Stałem z nimi jeszcze przez chwilę, sącząc powoli piwo, a potem wyszedłem na zewnątrz, żeby zapalić. Od razu zaciągnąłem się dymem i pomyślałem sobie, że ta impreza wcale nie jest taka zajebista.
Cindy
Minął tydzień odkąd mieszkałam w tym mieście, ale dziś zjawiłam się w szkole po raz pierwszy. Szybko się zaklimatyzowałam, poznałam kilka fajnych dziewczyn i zostałam zaproszona na imprezę. Zgodziłam się bez dłuższego zastanowienia i tym sposobem znajdowałam się teraz w pomieszczeniu pełnym ludzi. Do moich uszu docierała muzyka, która leciała chyba za głośno. Nie piłam dużo, bo starałam się unikać sytuacji, kiedy wracałam pijana do domu, w którym czekali na mnie rodzice. Przeliczyłam się jednak co do imprezy. Było dość sporo ludzi, ale wszystko wydawało się być jakieś... sztywne. Wyszłam na balkon, aby zaczerpnąć świeżego powietrza, ale najwidoczniej nie tylko ja potrzebowałam odpoczynku od tłumu. O barierkę opierał się chłopak i wydawało mi się, że skądś kojarzę jego twarz. Uniosłam brwi, przez krótką chwilę mu się przyglądając. Palił papierosa, przez co uwidoczniły się linie jego szczęki i.. wyglądał cholernie dobrze. Odwróciłam głowę, ale poczułam jego wzrok na sobie.
-Cindy, tak?-wychrypiał po chwili. Przeniosłam wzrok na jego twarz, przez co nasze spojrzenia się ze sobą spotkały.
-Uhm.. tak-powiedziałam lekko zmieszana, stukając palcami o barierkę-skąd mnie znasz?-zapytałam w końcu i przełknęłam głośno ślinę, na co chłopak lekko się zaśmiał.
-Pojawiłaś się dziś w mojej klasie-powiedział i przejechał językiem po ustach, na co skinęłam głową... Właśnie.. to dlatego go kojarzyłam-jestem Justin,Justin Bieber-powiedział, po czym wyciągnął do mnie rękę, a kiedy podałam mu moją, lekko ją ścisnął- co myślisz o tej imprezie?
-Jest do dupy-powiedziałam prosto z mostu i wzruszyłam ramionami.
-Ta-westchnął po czym wyrzucił końcówkę papierosa na ziemię-właśnie będę się zbierał, podrzucić cię do domu?-zapytał, na co ja przechyliłam głowę w bok, przez chwilę się zastanawiając
-Nie zrobisz mi krzywdy po drodze?-zażartowałam tylko, jednak widząc jego wyraz twarzy zrobiło mi się jakoś nieprzyjemnie.
-Nie, nie zrobię ci krzywdy powiedział, zaciskając lekko szczękę.
-Więc okej-skinęłam głową, mając nadzieję, że naprawdę dotrzyma obietnicy.
Potem zawiózł mnie pod sam dom na swoim motorze, a na koniec posłał mi uśmiech.
-Dzięki, Justin.
------------
krotko, ale to dopiero poczatek ;)
co ja mam ci napisac skoro juz wiesz, ze moje serce nalezy do tego ff
OdpowiedzUsuńahhh kocham!! czekam na next:*
OdpowiedzUsuń